Göğe Bakalım Göğe Bakalım | Akarken | Göğe Bakma Durağı | Bulut

Göğe Bakalım Göğe Bakalım

Yolda yürürken birden durup göğe bakıyor musunuz sevgili okur? Ya da eve tıkılmışken, iş-yerinde pencereye yaklaşmışken, çok yorulmuşken… Romantizme karnımız tok Pudralı Venüs, demeyin. Bu, hayatı ıskalamamakla ilgili, yanından geçip gittiklerimizi hatırlayıp bazen durmak; bakmakla yetinmeyip görmekle ilgili. Turgut Uyar’a kulak verin. Göğe bakalım. Ne diyor şair, ‘’ Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım.  Tuttukça güçleniyorum, kalabalık oluyorum.’’

Kalabalık olabiliriz. Göğe bakabiliriz. Bir bulut görürüz. Bulut demişken, siz yapar mıydınız, bilmiyorum. Biz çocukken sokakta oynayabilirdik. Oyunlarımızdan biri de gökyüzüne bakmaktı. Bulutlara bakar, onları bir şeylere benzetirdik. Bazen bir file, bazen yere düşmek üzere olan bir erkek çocuğuna, bazen de bir balkabağına…Gülüşürdük. Şimdilerde oyun oynamaya vaktimiz mi var, dediğinizi duyar gibiyim. Vaktiniz olsun, sevgili okur. Bilgisayar ekranı dışında da bir yerlere bakın. Doğa işleyişine devam ediyor bıkmadan. Doğal olan bizim için şaşırtıcı olabiliyor. Leyleği havada görsek çok gezeceğiz, diyoruz, seviniyoruz. Tavus kuşu tüylerini açıyor, büyüleniyoruz. Dünya o dakika güzelleşiyor. Şaşkınlıklarımızı çoğaltabiliriz. Gökyüzünde bir dinozor görsek, yanımızdakini dürtsek, göğe bakma durağında beklesek bazen, fena mı olur. Kalabalık oluruz.

Çetrefil hayat, bir yaşama uğraşı, hepimizin başında biliyorum. Her yer bina oldu, eski dutluklar kalmadı, onu da biliyorum. Ama gökyüzü hâlâ bizimle, n’aber?  Küçük incelikler, küçücük bir mutluluk anı katamaz mıyız ömrümüze, biraz durup nefes alamaz mıyız, birkaç dakikalığına da olsa?

Bu kadar dil döktü şu Pudralı Venüs, arada göğe bakıverin canım. Şöyle bir hava alayım diye balkona çıkınca, markete giderken, otobüsten inince, bir kafede kahve içerken, randevuya geç kalan arkadaşınıza söylenirken… Siz örnekleri çoğaltırsınız artık.  Benden hatırlatması. Ben bugünden itibaren daha sık göğe bakacağım. Hatta kırmızı rujumu gökyüzüne bakarak süreceğim.  (Evet bazen yolda yürürken bile rujumu tazeliyorum, siz yapmıyor musunuz?) Dışarıdakiler ne derse desin.

Buraya bir şarkı bırakıyorum, dinledikçe beni hatırlarsınız. İrem Candar güzel sesiyle Turgut Uyar’ın ‘’Göğe Bakma Durağı’’ nı seslendiriyor. Hayatınızdan zarafet eksik olmasın. Göğe bakın, hoşça kalın.

 

Ne düşünüyorsunuz?

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

13 + 20 =

Henüz Yorum Yok

Önceki
Püf Püf Noktası: Doğru Makyaj
Göğe Bakalım Göğe Bakalım